O Myśleniu Twórczym

W XIX wieku za twórców uznawano genialnych muzyków, pisarzy i poetów. Na początku XX wieku do grona twórców dołączyli autorzy wielkich przełomów naukowych. W kolejnych latach pojęcie twórczości wydostało się z kręgu sztuki i nauki, odbrązowiło się i objęło wynalazczość, inżynierię, biznes, wiedzę praktyczną i rozwiązywanie problemów, również zwykłych i codziennych. W drugiej połowie XX wieku psycholodzy stwierdzili, że człowiek, to po prostu stworzenie twórcze, że tak było zawsze, że w tworzeniu dzieł wielkich i małych a nawet w cechach twórców występują podobieństwa.

Pomyśl, na ile różnych sposobów mogą wiązać się cechy, strategie i czynności twórcy. Pomyśl o krokach i kroczkach, które twórca stawia na drodze do dzieła, przechodząc przez fazy procesu twórczego. Te kroki i kroczki to skojarzenia, abstrahowanie, wnioskowanie, myślenie indukcyjne, metafory, transformacje, to powszechnie występujące procesy myślowe, przekładające się w różny sposób na czynności w materii i na kształt dzieła. Cechy, strategie i fazy procesu twórczego przedstawiam jako owalne symbole. Gdy ustawisz nad nimi kursor, pojawią się objaśnienia .

Na takim poziomie ogólności, jak na rysunku, tworzenie dzieł wielkich i małych jest podobne. Czy ludzie kreatywni są podobni do siebie ?

Są, gdyż posiadają wystarczającą ilość odpowiednich cech a pracując stosują wystarczającą ilość strategii twórczych. Można, na przykład, stwierdzić, że myślą elastycznie, podczas, gdy inni niekoniecznie. Jednocześnie nie są podobni do siebie. Gdy którąś z ich cech albo strategii, rozpatrzymy głębiej, to podobieństwa przestaną być oczywiste i dostrzeżemy różnice. Np. elastyczności w jednych sprawach może towarzyszyć sztywność w innych. Kombinacje szczegółów, przy głębszym rozpatrywaniu, są jeszcze bardziej niepowtarzalne. W takim zbliżeniu ludzie twórczy bardzo się różnią, no i zajmują się najrozmaitszymi rzeczami.